Komin heim til Köben.

Hellú, við komum heim til Köben í morgun eftir mjög góða og skemmtilega 8 daga í Horsens. Planið var að slaka á og skoða okkur um Danmörku en ég er búin að vera með sýkingu og á pensilíni og var ekki alveg sú hressasta. Þannig að við litum á þetta sem svona sumarbústaðaferð og nutum þess að taka því rólega. Við eigum bæði til með að vera alltaf á fullu svo að þetta var kærkomin hvíld. Við vorum nú samt ekkert sofandi í viku, við fórum í heimsókn til vina og vinnufélaga, kíktum á Árhús, í búðir og höfðum það gott. Hlynur, Lísa og strakarnir komu svo heim frá Spáni á föstudagsnóttina og eyddum við helginni saman sem var mjög skemmtileg og gaman að fá að hitta fjölskylduna sína.
Í dag fórum við í sónar og allt lítur vel út. Barnið er mjög aktíft og er orðið ca. 3600 gr. Það er nú í stærra lagi fyrir Danmörku en bara venjulegt fyrir Ísland. Nú er ég komin að verða 37 vikur svo að það eru ca. 4 eftir ef að barnið kemur í kringum 12. sept.
Fyrir viku þurfti ég að fara fæðingardeildina útaf blöðrubólgu og var sett þar í monitor og fleiri tékk og það var vel tekið á móti okkur. Við fengum að kíkja á deildina og var það mjög gott fyrir okkur bæði. Það skiptir mikilu máli að fá gott viðót frá fólki þegar maður er ekki í sínu eigin landi. Þannig að þetta er allt saman að koma og við erum bara að drukkna í barnadóti. Takk allir sem eru að senda okkur og hjálpa til!!
Við vorum einmitt að setja saman rúmið sem mamma og Palli gáfu okkur, erum komin með vagn og kerru frá Hrosens, ömmustól og fleira frá Dísu og Óla, bílstól frá Dóru í Köben og alls konar dót og föt frá Íslandi, Horsens og Austurríki. Þannig að við erum bara reddý og hlakkar báðum til að fá litla krílið okkar í heiminn.
Við byrjum bæði í skólanum á mánudaginn eftir viku. Ég ætla að vera þangað til að barnið lætur sjá sig og svo sé ég til hvort að ég taki 1 kúrs eða ekki. Læt hér fylgja nokkrar bumbumyndir sem teknar voru fyrir 3 vikum minnir mig.
Hilsen

Urlaub in Horsens

Zur Zeit sind wir in Horsens und machen ein bisschen Urlaub bei Lindas Bruder und seiner Familie. Die sind aber gerade für eine Woche auf Mallorca. In der zwischen Zeit können können wir ihr Auto und Haus benutzen.
Uns gehts ansonsten gut. Für Linda wirds jetzt halt immer anstrengender. Der Bauch wird grösser und das kleine stösst und drückt auch immer mehr. Aber es dauert ja nicht mehr lange. Morgen ist es ja nur noch einen Monat bis es so weit ist.
Am 25 geht bei mir dann wieder die Schule los, aber auch bei Linda fängt ihr Studium am 25 an. Sie fängt zumindestens an und nimmt vielleicht einen Kurs oder macht einfach so viel sich ausgeht. Sie studiert Leaderchip and management.
Wir haben vor einer Wochen zu arbeiten aufgehört. Wenn ich glück habe bekomme ich auch für die 5 Wochen die ich dort gearbeitet habe bezahlt, aber so wie es ausschaut wird es diese Firma nicht mehr lange geben. Daran habe ich aber nicht viel Schuld, zu mindestens rede ich mir das ein, hihi.

Harpa, Dóri og Víglundur Hinrik í Köben 15-22. júlí

Hér eru nokkrar myndir frá heimsókn Hörpu, Dóra og Víglundar Hinriks í júlí. Við leigðum bíl og fórum til Mön og kíktum á Möns Klint ásamt Hildi, Hjölla og börnum.

Hier sind ein paar Fotos vom Besuch unserer Freunde, Harpa, Dóri und der kleine Viglundar Hinrik aus Island im Juli. Wir haben uns ein Auto gemietet und sind nach Mön gefahren um die Möns Klint (Klint heisst übersetzt Kliff) zu sehen. Mit dabei waren auch noch Hildur, Hjölli und die beiden Kinder.

Hætt að vinna!

Jæja, þá er ég hætt að vinna og sit hér á fyrsta frídeginum mínum með blendnar tilfinningar, því mig langar ekkert að hætta að vinna. Hefði alveg getað verið viku lengur, en maður sveiflast allataf fram og til baka með þetta eftir því hversu vel hvíldur maður er.
Það er búið að vera steik í 3 vikur og ekkert eðlilega heitt en núna var rigningar vikan mikla að byrja, sem er bara ok. Peter er samt að vinna úti svo það er ekki eins gaman fyrir hann. Hann hættir að vinna á miðvikudaginn og er þá kominn í frí. Við ætlum að kíkja í nokkrar barnabúðir saman og að skipuleggja hérna heima hvernig við ætlum að hafa þetta þegar barnið kemur.

Hlynur og Lísa og strákarnir eru að fara til Mallorca á förstudaginn og eru þau svo yndisleg að lána okkur húsið sitt og bílinn á meðan þau eru í burtu. Við Peter förum því til Horsens um helgina í smá sumarfrí í ca. viku. Það verður gaman að getað kíkt aðeins á Danmörku og haft það kósi á Jótlandi.

Síðasti vinnudagurinn minn var á föstudaginn og var ég búin að baka risa gulrótarköku sem ég fór með í vinnuna. Á daglega morgunfundinum afhenti ég svo vinnufélögunum dós með Íslensku fjallalofti í því ég var oft að drepast úr hita og loftleysi í vinnunni. Það voru allir mjög kátir með þetta. Dagurinn átti bara að fara í að ganga frá lausum endum og svona en það kom upp smá neyðarástand og var ég og einn sem vinnur með mér bara í stress kasti að redda því máli. Við vorum að keppast við tímann í Thailandi og Japan því þar var að koma kvöld og við þurftum að græja ýmislegt. Ég bræddi agentinn okkar í Thailandi með því að tala smá Tahilesnku við hann og þá var hann bara voða happy að vinna 2 tímum lengur á föstudegi fyrir okkur. Þetta mál endaði rosa vel og gaman að hætta með látum. Hópurinn minn (8 manns) var búinn að ákveða að fara út að borða saman til þess að kveðja mig og strax eftir vinnu fórum við á voða fínann stað við höfnina í drykki. Svo var farið á frábærann Argentískann stað þar sem koktielar og rándýr vín voru látið fjúka allt kvöldið. Ég fékk að vera með og fékk mér áfengislausa kokoteila. Hópstjórinn minn hún Alison frá UK er svo frábær að hún græjaði að kvöldið væri í boði fyrirtækisins, svo ekki var það verra. Vinnufélagar mínir eru bara frábært fólk og allir voru á bömmer yfir að ég væri að hætta og ég sjálf auðvitað líka. Þau leystu mig út með gjöfum og ég var alveg í sjokki yfir þessu. Þau gáfu barninu samfellu með maersk logoinu sem er stjarna og þar sendur á ,,born under a lucky star" og mjög sætann bangsa. Mér gáfu þau tösku og seðlaveski og voru svo öll búin að skrifa til mín á kort. Ég var alveg orðlaus yfir þessu. Um miðnætti hjóluðum við öll á Nyhavn og fórum á bát þar sem er bar og vorum þar til 2 umnóttina. Þá tók ég leigara heim með hjólið. oh, ég sakna vinnunnar minnar svo mikið, en það breytist vonandi fljótt.

Nú er málið að fara í sund á hverjum degi og að hugsa um sjálfa mig og hafa orku til þess. Þannig að nú er ég farin í sundið.
Skellti inn myndum af vinnufélögum mínum. Á fyrstu myndinni erum við öll saman, svo ég og Alison bossinn minn, Claus og Thomas vitleysingjarnir mínir, ég og Claus og svo Berit og Alison í byrjun kvöldsins.

Bitin og bólgin

Sit hérna heima með löppina uppi á stól vafða í ís, allir gluggar og hurðar eru opin út á gátt og ég er með viftuna mína á fullum krafti beint fyrir framan mig.
Það er sem sagt 30 stiga hiti, sól og blár himinn og ég er að kafna. Stefni á að færa mig út í garð hvað á hverju.
Á laugardagskvöldið vorum við boðin í grill hjá Soffíu og Árna og það var glæsi veisla eins og alltaf hjá þeim. Þar voru líka vinafólk þeirra sem að maður að sjálfsögðu kannaðist við frá litla íslandi. Nú er að koma flugutíð í Dk og var ég stungin í fótinn þetta kvöld á milli iljar og ökkla eða hvernig sem maður á að lýsa þessu. Ég fann mikið fyrir stungunni og aðeins eftir á en svo pældum við ekkert meira í því og hjóluðum heim um miðnætti.
Daginn eftir var ég stokkbólgin og alveg að drepast í löppinni og á sunnudagskvöldið hringdi ég á læknavaktina. Mér var ráðlagt að taka ofnæmistöflur og kæla. Í gær fór ég svo frekar kvalin í vinnuna og alltaf þrengdist skórinn minn meira og meira. Löppin var eldrauð, þrútin og heit og ég var alveg 40 mín að hjóla heim. Sem betur fer var ég á hjóli því ég gat varla labbað. Í gærkvöldi var ég svo bara alveg búin á því og fór bara að sofa, hafði ekki kraft í að fara á slysó eða eithvað. Í morgun hringdi ég í lækninn minn og viti menn, stofan er lokuð í 2 vikur! Ég tók mig til fyrir vinnuna, að drepast i löppinni og hún orðin mjög ljót. Þá gróf ég upp eitthvað númer hjá lækni og fékk tíma á stundunni, ég hjólaði þangað og lét kíkja á þetta. Læknirinn sagði að þetta væri ekki falleg sjón, en hún héldi að eitrunin væri að fara að ganga til baka og ég ætti að hvíla fótinn, en ætti að koma strax aftur ef að það færi að myndast rönd upp með fætinum. Ég hringdi í Peter og sagði honum að ég væri að fara að hjóla í vinnuna og hann bara harðbannaði mér að fara. Og ég var eiginlega smmála honum en nenni bara ekki að vera heima!! En ég veit að ég yrði að drepast eftir vinnu í löppinni svo að ég var góð stelpa og fór beina leið heim með fílafótinn minn. Sem betur fer er ég ekki með neinn bjúg, því þá væri löppin sprungin! Svona er nú það.
æEg set in nokkrar myndir frá ferð Peters til Tux. Kv. Linda fílafótur og bumbubúi.

Deutsch,deutsch,deutsch

Nach langer Pause hab ich mich entschlossen wieder mit dem bloggen anzufangen. Hurra!!!!
Wie ja wahrscheinlich alle schon wissen sind wir nach Kopenhagen gezogen um ein bisschen die Schulbank zu drücken. Aber eine Woche vor unserer Abreise haben wir erfahren, dass Nachwuchs auf dem Weg ist. Nochmals Hurra!!!! Und jetzt sind wir schon in Woche 33. Also knapp 2 Monate und dann fängt der ernst des Lebens an. UFFF!!!
Linda arbeitet noch für eine Woche bei A.P. Möller (Mærsk) als Crew Assistant. Sie hält sich dadurch auch ein bisschen fit, denn sie muss jeden tag 7km in die arbeit und 7 wieder nachhause radeln.
Ich hab das erste Semester in meinem Studium (Constructing architect) im Juni fertig gemacht. Unterrichtet wird auf englisch. Ich bin bis jetzt der erste Österreicher der die "Copenhagen technical academy" besucht. Ansonsten kommen die Studenten von überall her. In meiner 5 Mann Gruppe war einer von Uganda, ein Iraker, eine aus Nepal, ein Däne und ich. Bei so einer Mischung sind schon mal kulturelle unterschiede zum Problem geworden. Fürs nächste Semester hab ich mir schon eine neue Gruppe gesucht, ein Neuseeländer (er ist vor einer Woche Vater geworden) eine Dänin (sie wird zu Weihnachten Mutter) und ich. Da kommen sicher andere Probleme ans Tageslicht.
Zur Zeit arbeite ich als Zimmerer bei einer isländischen Firma wo nur isländer arbeiten und natürlich ich. Dann versteht man wenigstens etwas, denn mit dem dänisch hab ich es noch nicht so.
Vor 2 Wochen bin ich nach Österreich gefahren da mein Opa am 10.07.08 verstorben ist. Er ist 90 Jahre alt geworden und war für 59 Jahre verheiratet.
Für mich war es ja wieder mal Zeit nach Tux zu fahren da ich schon fast eineinhalb Jahre nicht mehr dort war. Und durch das Begräbnis hat man viele Verwandte und Freunde getroffen, wie zum Beispiel Oma und Opa aus Oberlienz, den Onkel Sepp aus Kals und natürlich meinen kleinen Neffen Ferdinant Robert der gerade 3 Monate alt geworden ist.
Jetzt ist es aber genug fürs erste mal, bis bald.

Hildur og Tinna í heimsókn.

Hildur og Tinna voru í stuði hjá okkur alla vikuna. Við grilluðum úti í garði hjá okkur eitt kvöldið, fórum í dýragarðinn og Hildur og Hjölli komu til okkar með hana Arndísi sína og stelpurnar gátu fíflast saman.
HIldur mín, diskurinn er á leiðinni.
Er farin út, Það er 28 stiga hit og sól....alveg óskaveður óléttu konunnar.

Upptekin.is

Rosa fín þýska hjá hjá þér Anna Svava mín! Gaman að einhver sé að kíkja hér við.
Ég er bara búin að vera upptekin.is og er núna að safna saman smá hvíld, þvo þvott, og taka til og Peter líka. Síðastliðnar vikur hafa bara ekki verið eðlilegar. Það er alltaf brjálað í vinnunni og er ég nokkuð óþekk og kem mér stundum ekki heim sem er alls ekki gott því ég verð að fara að slaka meira á. Læknirinn spurði í síðustu viku hvort að ég gæti ekki lagt mig seinnipartinn...já einmitt. Fer ekki að leggja mig þegar ég kem heim um 18 - 19, þá get ég ekkert sofnað á kvödin. En nú fer að líða að því að ég hætti að vinna. Ég var ekkert á því í síðustu viku og spurði hvort að það væri þörf fyrr mig kannski hálfann daginn fyrstu vikuna í ágúst. Það voru allir mjög glaðir með það og ég má bara láta vita í næstu viku ef að ég vil vera lengur eða ekki. Þá má ég líka ráða hversu lengi ég vil vinna á daginn ofl. Eins og mér líður í dag og í gær nenni ég eiginlega ekki meir. en það lagast örugglega um leið og ég næ mér á strik aftur. En ég sé til.

Hildur og Tinna voru hjá okkur í viku og ég var mjög fegin að hafa þær þear Peter fór til Tux. Takk fyrir komuna elskurnar okkar. Það tala allir um hvað myndin hennar Tinnu er flott.
Peter átti góða viku heima hjá sér, enda alveg kominn tíminn til að hann fari að láta sjá sig þarna niður frá. Afi hans var jarðaður á mánudeginum, en öll helgin fór í undirbúning og bænir. Það er mjög sérstkt hvernig þetta fer fram. Afi hans var í kistunni heima hjá Peter þar til að hann var jarðaður og það koma múgur og margmenni á hverjum degi til þess að biðja og votta samúð sína. Þannig að það var fullt prógramm í þessu.
Peter var líka að hitta litla frænda sinn í fyrsta skiptið og fékk smá æfingu í að skipta um bleiju, gefa pela og að ærslast í honum. Hann var líka duglegur að fara í fjallahlaup, gönguferðir, fótboltaæfingu, djamma með vinum sínum og að versla sma barnavörur með mömmu sinni. Sem sagt bara mjg góður tími.

Harpa og Dóri vinafólk okkar var svo eina viku í Köben og bjuggu þau hjá Hildi og Hjölla með lita 5 mánaða strákinn sinn, hann Víglund HInrik sem er bara draumur í dós. Það heyrist ekki múkk í barninu og er ekki með neitt vesen! Pant fá svoleiðis ;)
Síðastliðna viku hef ég sem segt farið beint eftir vinnu að hitta þau öll og var aldrei komin heim fyrr en seint og síðar meir og alltaf var ég að vinna lengur líka. Um helgina vorum við með þeim öllum stundum og var þetta aldeilis frábær tími hjá okkur. Á sunnudagnn leigðum við bíl og keyrðum öll til Mön. Þar fórum við að Möns Klint sem eru hvítir klettar og minna helst á Grikkland frekar en DK. Þar löbbuðum við um og komumst að því að það var bara hægt að fara upp eða niður til að upplifa þetta fyrir bæri. Við byrjuðum á því að fara upp fullt af tröppum og svoleiðis en þaðan sá maður ekki mikið. Svo að þa´var ákveðið að fara niður á ströndina. Það voru bara tröppur þangað niður og voru þær 994! Ég skellti mér niður og eftir 10 - 15 mín tröppugang var ég ekkert sérlega spennt fyrir uppleiðinni. En þetta gekk allt saman vel og ég naut örrugglega góðs af öllum fjallgöngunum á síðasta ári. Daginn eftir voru allir að drepast úr harðsperrum.

Núna er markmiðið að taka því rólega eftir vinnu og ná að hvíla mig svolítið. Peter er farinn að vinna aftur á fullu og er bara í góðum málum. Ég var nú búin að skella inn myndum um daginn, en þær hurfu. Kannski næ ég að setja nokkrar núna.
Hilsen

Deutsch

Hier wird der Peter bald auch auf deutsch schreiben, fuer freunde und familie in Österrreich. Was sagst du dazu Sepp?
Also bis zum naechsten mal.
Linda

Peter er í Austurríki

Á miðvikudagskvöldið fengum við símtal að afi hans Peters væri orðinn ansi slappur og ætti ekki mikið eftir. Við ákváðum að leita strax að flugi f. Peter. Hann er ekki búinn að fara heim til sín í 15 mánuði og margt svosem búið að ganga á undanfarið heima hjá honum. Á fimmtudaginn fórum við bæði i vinnuna og Peter var bara í símanum á milli mín og Austurríkis þar sem allir voru að vinna í því að finna flug, en Það er mjög dýrt að komast þarna niðureftir og þetta var frekar vonlaust. Ég fékk svo miða í gegnum vinnuna mína, bókaði og borgaði hann. Þá var það frágengið og allir fegnir að Peter gæti farið og hitt alla strax morguninn eftir. En því miður náði hann ekki að hitta afa sinn því hann lést svo á fimmtudaginn rétt eftir að flugið hafði verið borgað. Peter er sem sagt farinn til Tux í viku, sem er alveg frábært og nauðsynlegt finnst mér. Hann getur tekið þátt í að kveðja afa sinn sem hann er alinn upp með og hefur búið undir sama þaki og hann alla ævi. Afi hans hét Gottlieb Erler.

Hildur og Tinna eru hjá mér fram á þriðjudag og er ég mjög fegin að hafa þær hérna. Ég er náttúrulega búin að vera að vinna alla daga og lítið getað gert með þeim en við ætlum að eiga góða helgi saman og gera margt skemmtilegt. Þær eru góðir gestir, Hildur er búin að elda handa okkur grænmetissúpu og kaupa surprise Floedebollur handa ólettur gellunni. Tinna Rut sæta sér um að halda tískusýningar á fötunum sem hún er búin að kaupa sér, svo tekur hún okkur í smá snyrtingu og hárgreiðslu. Í gær teiknaði hún svo frábæra mynd af okkur Peter og litla barninu sem hún kalla krúsímúsí. Voða sæt.

Það er rosalega mikið að gera hjá mér í vinnunni og ég er stundum bara búin á því eftir daginn. Ég þarf að hafa mig alla við að slökkva á tölvunni og fara heim á réttum tíma. Stundum reka yndislegur vinnufélagarnir mig heim. Ég á eftir að sakna þeirra allra mjög mikið og finnst mér alveg hrikalega leiðinlegt að vera að hætta þarna. en ég ætla að vinna til 1. ágúst. Ég ferðast um á hjólinu eins og áður og finnst það frábært til að fá smá púst fyrir og eftir vinnudaginn. Ofnæmið er eiginlega alveg farið og get ég ekki lýst hamingju minni yfir því. Þvílíkur léttir.

Knús og kram til allra þarna úti.