Barnalandssíða - Homepage fuer´s baby

Hallo,

Þá er komin í loftið barnalandssíða fyrir krílið okkar.

Hægt er að fara á barnaland og finna síðuna undir Stúlka Erler Petersdóttir eða á þessum link:

http://barnaland.is/barn/79243/
Lykilorðið er: tux

Hallo Hallo!

Wir haben eine homepage fuer´s baby gemach: http://barnaland.is/barn/79243/
Das Passwort ist: tux

Annars er barnið ekkert að láta á sér kræla, það verður byrjað að setja mig af stað á mánudaginn og það getur tekið 2-3 daga.
Myndirnar eru teknar úti í garði hjá okkur 12.sept, eða á settum degi. Björgvin Franz er orðinn svo stór og mikill krakki, það er ótrúlegt.
bæ

Ein paar Tage noch

Morgen sollte es soweit sein, am 12. September. Aber so wie es aussieht dauert es wahrscheinlich noch ein bisschen länger. Wir sind schon ziehmlich gespannt.
Heute nachmittag hatten wir eine Stunde Geburtsvorbereitung. War ganz nett mal zu sehen, wie alles abläuft. Aber man wird auch ein bisschen nervös. Aber das wird schon normal sein.

Die letzten Tage war einiges los bei uns. Freitag haben wir Hjölli zum Essen eingeladen, Samstag war Kolla mit ihrer 9 Monate alten Tochter zum Kaffee bei uns, Mette, Mike und Natalie Mai waren am Montag bei uns und am Dienstag abend haben wir Lindas Cousine Hildur zum Abendessen eingeladen, heute hatten wir den Kurs und Untersuchung und Lisa ist mit Björgvin Franz für eine Nacht auf Zwischenstop auf dem Weg nach Island bei uns. Also es war eigentlich gar keine Zeit um an eine Geburt auch nur zu denken. Aber jetzt kann es dann los gehen.

Jeder mit den ich rede fragt mich wie es der Linda geht. Aber keiner fragt wie es mir geht. Ich meine, das ist gar nicht so einfach für mich. Nur ein Beispiel. Gestern musste ich Linda die Zehennägel schneiden und lackiern. Und ich muss mich eigentlich selber loben wie professionell ich das gemacht habe, hahaha. Ich kann mir aber nicht vorstellen, dass bei einer Geburt irgendjemand auf Zehennägel schaut? Aber mal schauen.
Aber ich glaube, dass Linda es lieber selber gemacht hätte. Doch vor ein paar Tagen hat sie eine starke Blasenentzündung bekommen und hat dadurch schmerzen wenn sie sich bückt oder geht. Dagegen hat sie Penezilien bekommen und es geht ihr schon ein bisschen besser.

Auf den Fotos darunter kann man mich sehen wie ich schon ein bisschen beim üben bin. Und wie man sieht mach ich es ja gar nicht so schlecht, oder vielleicht lacht mich Natalie Mai nur aus. Sie ist ca 7 Wochen alt. Dann haben wir auch noch Björgvin Franz der morgen schon das vierte mal in diesem Jahr auf ´Urlaub` fliegt. 3x nach Island, 1x Spanien. Die Islandreisen waren aber immer mit Geschäftsreisen mit Lisa verbunden.

Er ennþá ólétt - Noch immer schwanger

Hellú,
Nú er settur dagur á morgun en ekkert að gerast enn.
Er reyndar búin að vera lasin síðan á mándag og er aftur komin á pensilín og hef átt frekar erfitt með að sofa og svona. En ekki getur maður kvartað þar sem þessi meðganga hefur bara verið fín.
Fór til ljósmóður í dag og allt er ok fyrir utan þessi veikindi.

Skólinn hjá mér er frekar strembinn og var ég komin í smá stress útaf honum. Sat í gær, fárveik að rembast við að læra. Hugsaði svo með mér að maður ætti nú ekki að vera að eyða orku í þetta svo ég fór og ætlaði þvílíkt að demba mér í að horfa á einhverja mynd. Nei, nei, Peter var að horfa á 3 mismunandi fótboltaleiki á mismunandi sjónvarpstöðvum og var líka í tölvunni að fylgjast með á eurosport. Stundum þoli ég ekki fótbolta! Fór ég því og horfði á mynd í tölvunni og lét Peter lofa að segja við mig að ég liti út eins og Jessica Alba þegar ég labba út af fæðingardeildinni :)

Lísa og Björgvin Franz eru hjá okkur í 1 nótt og fara til Íslands á morgun. Mjög gaman að hafa þau og knúsa.

Mette og Mike komu til okkar á manudaginn í kaffi með hana Natalie Mai sem er 7 vikna. Hún var svona rosalega hugfangin af Peter og góndi á hann mínútum saman eins og sést á myndinni.
Hilsen

Bumba ofl. - Bauch und mehr

Hér eru nokkrar myndir:
1. 39 vikna bumba
2. Hjölli glaður í Kongens Have
3. Peter á leið í skólann
4. Regína Margrét litla vinkona mín, dóttir Kollu og Bjössa
5. Auglýsinga herferð í köben - post it á öllu mögulegu

Photos:
1. Bauch - 39 wochen schwanger
2. Hjölli, ein guter freynd von uns
3. Peter auf dem weg in di Uni
4. Eine kleine freundin, Regína Margrét
5. Eine Werbe action fuer eine Internet Firma

Að vera Vog með valkvíða og ólétt!

Hæ
Eins og flestir vita á fólk í vogarmerkinu frekar erfitt með að taka ákvarðanir og það þarf að vega og meta hitt og þetta. Óléttar konur verða svolitlar vogir og vita oftast ekkert hvað þær vilja í nokkra mánuði á meðgöngunni. En þegar maður er vog og ólétt þá er þetta svolítið erfitt á köflum.

Ég hef átt nokkur góð moment með að skipta um skoðanir á því sem mig langar í að borða, einnig hvort ég eigi að hjóla eða taka strætó. einu sinni lögðum við Peter tvisvar af stað á hjólunum en þurftum að snúa við því ég vildi svo frekar taka strætó, en svo vildi ég aftur hjóla en svo vildi ég frekar taka strætó!! En svona yfir allt hef ég verið frekar auðveld ólétt kona þó ég segi sjálf frá.

Nú er ég byrjuð í skólanum og ætti að vera búin að lesa einhver ógrynni af blaðsíðum, sem ég hef alveg áhuga á. En ég nenni því bara ekki alveg. Einnig á ég fullt í fangi með að fræðast um fæðingar, ungabörn og brjóstagjöf. Svo er alltaf gott að hafa eina létta skáldsögu í takinu, að hanga á Facebook og að kíkja stundum á sjónvarpið er líka tímafrekt. Þar sem ég get að sjálfsögðu ekki ákveðið hvað ég á að gera þá geri ég þetta allt í einu!! Sem að reynist stundum erfitt og þá sofnar maður bara undan álagi.

Ég var í fyrradag að horfa tv, með tölvuna í fanginu, leadership bókina í annarri hendinni, skáldsöguna opna við hliðina á mér og óléttubókina hinu megin við mig. Var samt á leiðinni að leggja mig og incase að það mynd ekki ganga sem skyldi tók ég Viðskiptasiðfræði bókina á þýsku, ásamt 3 litum af yfirstikunarpennum með upp í rúm. en mikið sofnar maður alltaf vel þegar maður er í skóla og á að vera að lesa eitthvað. Ég er bara ferlega þakklát fyrir að hafa eitthvað fyrir stafni, því annars væri ég örugglega bara leið yfir því að þurfa að leggja mig yfir höfuð. Því það er svo ekki ég!

En nóg um þetta rugl. Það er 21 stiga hiti og ég get ekki alveg ákveðið hvað ég á að gera....

Ég elska sólina:)

Oh, það er svo gott að hafa sólina til að gera daginn skemmtilegri.
Nú er búið að vera svo fínt veður sl. daga að það er frábært. Maður fer alltaf út á stuttermabol og söndulum og er bara í góðum málum. Það er nú smá gola og í gær komu þrumur, eldingar og brjáluð rigning í 10 mín.

Ég er búin að mæta í alla tímanna í skólanum og í gær fór ég í þýskuna sem ég stefni á að vera í og taka prófið í. Þetta er engin þýskukennsla heldur kúrs í viðskiptasiðfræði á þýsku! Af 15 manns í bekknum voru 10 þjóðverjar og level umræðna ofl eftir því. Þýskt akademískt mál er mjög þungt og mikið eitthvað svo að maður var í smá sjokki, Ég skil allt en það tekur smá tíma ð melta þetta og koma sér í gírinn. Maður er líka soldið ruglaður, búin að reyna að tala dönsku í 8 mánuði, er að byrja að lesa á ensku aftur í skólanum, tala íslensku heima við og svo á maður allt í einu að tala þýsku. Ég finn það líka þegar ég tala í símann við fjölskyldu Peter að ég er alveg með dönskuna inn á milli og er frekar rugluð bara. En þetta reddast vonandi, ég verð bara að vera dugleg að þýskuvæða mig á ný.

Annars eru allir í skólanum fínir og gaman að mæta og hitta fólk. Ég fæ samt alltaf eitthvað mikilmennskubrjálæði eftir hvern tíma og langar ótrúlega að gera allt. Hins vegar eru skólabækurnar sem ég er búin að kaupa hið besta svefnmeðal, þannig ekki læt ég þær skemma fyrir mér lúrinn.

Ég er mjög hress annars, nú er bara vika og 1 dagur í settan dag. Ég er ennþá að hjóla og það er fínt, fer samt mjög varlega og Peter er alltaf að spyrja hvort að ég taki ekki bara strætó. En ég er bara 10 mín að hjóla í skólann og er alltaf á hjólastíg.
Ég hef ekki fundið fyrir bakverkjum, grindarverkjum né einhverjum óþægindum. Ætli maður hjóli ekki bara á fæðingardeildina, eða labbi bara. Það er bara ca. 1 km þangað og kannski fínt í hríðunum að hreyfa sig.

Það er bara brjálað að gera hjá mér í sociallífinu, núna er maður á lokaspretti frelsis tímabilsins í lífinu og verður að notafæra sér þetta. Það er nú oft að Peter er eitthvað þreyttur og vill fara heim, æi hann er óléttur greyið.
Á þriðjudaginn fór ég til Kollu nýju vinkonu minnar í hádegismat. Við kynntumst í matarboði hjá Soffíu og Árna síðustu helgi. Hún er með eina 7 mánaða og flutti hingað út í júní. Mjög gaman.
Í dag var ég svo á kaffihúsi með Dóru sem ég kynntist á djamminu í sumar. Hún var líka að byrja í Master í CBS og á 2 dætur. Hún er líka alveg yndisleg.
Svo ætla Mette og litla 7 vikna dóttirin Natalie Mai að kíkja til okkar eftir helgi. Og einnig langar okkur að bjóða fullt af fólki í mat og kaffi á næstunni. En ég ætla bara að láta þetta ráðast og langar helst bara að koma krakkanum í heiminn sem fyrst.

Nú var Peter að hringja að segja mér að honum seinki því hann er á barnum...svona eru þessir námsmenn.

Myndirnar eru af Mette og Mike, fórum með þeim á kaffihús um daginn og svo er ég með dóttur þeirra Natalie Mai, 5 eða 6 vikna gamla.

Jæja, ætla skella mér út í garð að lesa Leadership eða hina mjög svo skemmtilegu: Einführung in die Unternehmensethik: Erste theoretische, normative und praktische Aspekte!!!!! Ji, ef að maður sofnar ekki yfir þessu þá veit ég ekki hvað!

Die letzten Tage alleine!!!

Jetzt dauert es nicht mehr lange bis wir zu dritt sind. Der gesetzte Termin ist 12 September. Aber bis jetzt spricht noch nichts dafür dass es bald so weit ist. Aber bereit wäre schon alles, Babykleidung, Kinderwagen, Spielsachen, ....... Fast alles davon haben wir von Verwandten und Freunden aus Dänemark, Tux und Island.
Wir haben auch schon die erste Woche in der Uni vorbei. In den ersten 3 Wochen habe ich eigentlich nur einen Pc-kurs um mehr übers Zeichenprogramm zu lernen. Revit Ist echt ein super Programm. Aber wenn mich jemand Heute Vormittag gefragt hätte wie ich Revit finde dann hätte ich sicher was anderes geantwortet.
Linda hat vor mindestens ein Fach in ihrem Studium zu nehmen und zwar Wirtschaft auf Deutsch. Das dürfte für sie nicht so schwer fallen. Aber mal sehen wie sich das alles ausgeht mit einem Neugebohrenen Baby.
Der Verkehr hier in Kopenhagen hat jetzt auch wieder deutlich zugenommen, da alle aus dem Urlaub und Sommerferien zurück sind. Aber der Verkehr ist hier ein bischen anders als in vergleichbaren Stadten. Hier sind so viele Radfahrer unterwegs, dass man fast im Fahrradstau steht. Aber lieber ist mir das anstatt im Auto zu sitzen und nicht voran zu kommen.
In den Fotos der vergangen Post kann man ein paar Bauchfotos von Linda und mir sehen, bei einem Foto schwitze ich ein bisschen auf dem Hometrainer in Horsens, von dort sind wir auch nach Höring gefahren um einen Arbeitskollegen von mir zu besuchen der mit Frau und 2 Kindern vor ein paar Monaten nach Dk gezogen ist um zu studieren. Kurz vor unserem Horsensurlaub waren wir auf einem Konzert mit Sigur Ros. Die kennen wir persönlich da ich und ein Freund ihr Tonstudio in Island gemacht haben. Wir hatten Backstagepässe und Freitickets. Vielleicht kennt ja jemand von euch die Gruppe. Lässt mich wissen wie sie euch gefallen.
Den Rest behalt ich mir für den nächsten Blog auf, sonst dauert es wieder so lange.

Sumar á ný!

Það er búið að vera algjört sumarveður um helgina, 24 stiga hiti og sól. Mjög góð tilbreyting frá rigningunni.
Við fórum í frábært matarboð hjá Soffíu og Árna á föstudaginn. Það var geðveikur Indverskur matur og fullt af skemmtilegu fólki.
Við hjóluðum til þeirra en tókum leigubíl heim um 2 leytið, nennti ekki alveg að hjóla.

Á laugardaginn fórum við niður í bæ í góða veðrinu, fórum á Living Wood sýningu í Dansk Design Center og það var flott. Hjölli kom svo og hitti okkur og við röltum niður Strikið og það var eins og að vera á Manhattann, alveg troðið af fólki. Við höfum aldrei farið niður í bæ bara til að fara niður í bæ, svo að þetta var bara rosa fínt. Svo sátum við á Nyhavn í sólinni og fengum okkur samlokur í Kongens Have. Brunuðum svo beint í bíó með Soffíu og Árnsa, skelltum okkur á bar eftir á og tókum strætó heim.

Í dag þurfti ég alveg smá róleg heit og vorum við bara úti í garði að lesa og hafa það kósí.
Svo er bara skóli hjá okkur báðum á morgun, hlakka til.

Nú styttist óðum í krílið, ég er komin 38 vikur og 4 daga svo að þetta getur gerst hvað á hverju. Mér líður samt mjög vel, Hef enga bakverki né neitt vesen. Auðvitað er maður þreyttari en vanalega og það er orðið frekar leiðinlegt að sofa alltaf á hliðinni, en þetta eru nú smá atriði miðað við hvað maður gæti verið að standa í. Svo að ég er bara hress. Ég vona bara að haustið verði milt og gott svo að ég geti verið úti að labba eins og óð væri.

Hilsen út hitanum

traffík

Nú eru flestir í DK búnir í sumarfríi og allir háskólar og skólar eru byrjaðir á ný. Það sést greinlega á götum úti því manni líður eins og í Tour de France ef að maður er að hjóla á álagstíma og umferðin er orðin miklu þyngri en í sumar.
Það er búið að vera smá haustlegt hérna með grámyglu og rigningu en alltaf 20 stiga hiti ef ekki meir. En það á að vera fínt veður um helgina.
Óléttulega séð er allt í gúddí, fór til ljósmóður í dag og nú eru bara 2 vikur í settann dag. Við Peter fórum líka á svona smá fæðingar námskeið sem boðið er upp á frítt og það var fínt. Þar fengum við líka að kíkja á fæðingardeildina og sjá hvernig þetta er allt saman.
Peter er byrjaður á fullu í skólanum. Þau eru í 3ja vikna verkefni sem honum finnst skemmtilegt. Hann og vinir hans tóku sig saman og mynduðu nýjann hóp sem saman stendur af Ný sjálendingi, danskri stelpu, bandaríkjamanni go Peter. Þannig að þetta er allt annað líf miðað við síðustu önn hjá honum.
Ég fór á kynningardag á náminu mínu á mánudaginn og það var rosa fínt og vel skipulagt. Auðvitað fékk ég mikilmennskubrjálæði og var hugsaði að ég gæti nú alveg verið í fullu námi og svona. Gleymdi alveg að maður verður með barn á brjósti og kannski ósofinn í nokkra mánuði. Planið er því ennþá að prufa 1 kúrs og sjá svo bara til. En þangað tl barnið kemur ætla ég að mæta í alla tímana og svona. Þetta er mjög spennandi nám og ég hlakka til.

Hjölli kom í mat til okkar í gær og við horfðum saman á móttökurnar sem að handboltaliðið fékk á íslandi. Þetta var nú ansi fyndið á köflum en gaman samt sem áður.
Danska lansliðið í handbolta er allavegana í rosalegri fýlu eftir OL. Það var rosalegt að heyra í þeim í viðtali um daginn þar sem þeir voru bara að drepa tímann í Bejing. Sumir létu út úr sér að þeir vildu bara fara heim og að þeir væru að eyða sumarfríinu sínu í þetta rugl og ég veit ekki hvað og hvað.
Læt þetta duga í bili
Hilsen

Bjartur dagur

Takk fyrir falleg comment hér að neðan.
Í dag var nú sól og gott veður sem var andleg upplifting og ferlega nauðsynlegt því ég er búin að vera eitthvað leið í nokkra daga. Ég er bara þannig manneskja að ég verð alltaf að hafa eitthvað fyrir stafni, vera með fólki og gera eitthvað. Svo er stundum skrítið að vera þreyttur eftir að gera ekki neitt og þarf stundum að minna mig á að ég er ólétt, ég held að ég sé búin að ná því núna og hlusta meira á líkamann og legg mig meira að segja stundum á daginn!!
Við byrjuðum daginn á að hjóla niður í bæ á íslendingabar þar sem við ætluðum að horfa á leikinn mikla. Staðurinn var stútfullur, engin sæti, reykur og það var verið að henda drukknum Dana út þegar við komum. Ekki nenntum við að standa í þessu og fórum því til Árna að horfa á leikinn sem var mjög fínt. Svo fórum við á Laundromat í brunch og tímaritalesningu. Það var ca. 20 - 25 stiga hiti í dag og skelltum við okkur því út í garð hérna heima og lentum á löngu spjalli við íslendingana sem búa hér. Mjög góður dagur sem sagt.
Við byrjum bæði í skólanum í fyrramálið og er það bara hið besta mál. Ég myndi bara drepast úr eirðaleysi annars. Það er bara kynningarvika þessa vikuna og tveggja daga ferðalag sem ég ætla að sleppa, nenni varla að fara að fæða í miðju ferðalagi ef að það myndi gerast.
Set inn nokkrar myndir frá Sigurrósar tónelikunum sem við fórum á um daginn, heimsókn til Arnþórs og Stellu, Hlynur og Björgvin Franz sætir í sófanum og Peter varð "smá" sveittur á þrekhjólinu hennar Lísu í Horsens.
hilsen

Komin heim til Köben.

Hellú, við komum heim til Köben í morgun eftir mjög góða og skemmtilega 8 daga í Horsens. Planið var að slaka á og skoða okkur um Danmörku en ég er búin að vera með sýkingu og á pensilíni og var ekki alveg sú hressasta. Þannig að við litum á þetta sem svona sumarbústaðaferð og nutum þess að taka því rólega. Við eigum bæði til með að vera alltaf á fullu svo að þetta var kærkomin hvíld. Við vorum nú samt ekkert sofandi í viku, við fórum í heimsókn til vina og vinnufélaga, kíktum á Árhús, í búðir og höfðum það gott. Hlynur, Lísa og strakarnir komu svo heim frá Spáni á föstudagsnóttina og eyddum við helginni saman sem var mjög skemmtileg og gaman að fá að hitta fjölskylduna sína.
Í dag fórum við í sónar og allt lítur vel út. Barnið er mjög aktíft og er orðið ca. 3600 gr. Það er nú í stærra lagi fyrir Danmörku en bara venjulegt fyrir Ísland. Nú er ég komin að verða 37 vikur svo að það eru ca. 4 eftir ef að barnið kemur í kringum 12. sept.
Fyrir viku þurfti ég að fara fæðingardeildina útaf blöðrubólgu og var sett þar í monitor og fleiri tékk og það var vel tekið á móti okkur. Við fengum að kíkja á deildina og var það mjög gott fyrir okkur bæði. Það skiptir mikilu máli að fá gott viðót frá fólki þegar maður er ekki í sínu eigin landi. Þannig að þetta er allt saman að koma og við erum bara að drukkna í barnadóti. Takk allir sem eru að senda okkur og hjálpa til!!
Við vorum einmitt að setja saman rúmið sem mamma og Palli gáfu okkur, erum komin með vagn og kerru frá Hrosens, ömmustól og fleira frá Dísu og Óla, bílstól frá Dóru í Köben og alls konar dót og föt frá Íslandi, Horsens og Austurríki. Þannig að við erum bara reddý og hlakkar báðum til að fá litla krílið okkar í heiminn.
Við byrjum bæði í skólanum á mánudaginn eftir viku. Ég ætla að vera þangað til að barnið lætur sjá sig og svo sé ég til hvort að ég taki 1 kúrs eða ekki. Læt hér fylgja nokkrar bumbumyndir sem teknar voru fyrir 3 vikum minnir mig.
Hilsen

Urlaub in Horsens

Zur Zeit sind wir in Horsens und machen ein bisschen Urlaub bei Lindas Bruder und seiner Familie. Die sind aber gerade für eine Woche auf Mallorca. In der zwischen Zeit können können wir ihr Auto und Haus benutzen.
Uns gehts ansonsten gut. Für Linda wirds jetzt halt immer anstrengender. Der Bauch wird grösser und das kleine stösst und drückt auch immer mehr. Aber es dauert ja nicht mehr lange. Morgen ist es ja nur noch einen Monat bis es so weit ist.
Am 25 geht bei mir dann wieder die Schule los, aber auch bei Linda fängt ihr Studium am 25 an. Sie fängt zumindestens an und nimmt vielleicht einen Kurs oder macht einfach so viel sich ausgeht. Sie studiert Leaderchip and management.
Wir haben vor einer Wochen zu arbeiten aufgehört. Wenn ich glück habe bekomme ich auch für die 5 Wochen die ich dort gearbeitet habe bezahlt, aber so wie es ausschaut wird es diese Firma nicht mehr lange geben. Daran habe ich aber nicht viel Schuld, zu mindestens rede ich mir das ein, hihi.

Harpa, Dóri og Víglundur Hinrik í Köben 15-22. júlí

Hér eru nokkrar myndir frá heimsókn Hörpu, Dóra og Víglundar Hinriks í júlí. Við leigðum bíl og fórum til Mön og kíktum á Möns Klint ásamt Hildi, Hjölla og börnum.

Hier sind ein paar Fotos vom Besuch unserer Freunde, Harpa, Dóri und der kleine Viglundar Hinrik aus Island im Juli. Wir haben uns ein Auto gemietet und sind nach Mön gefahren um die Möns Klint (Klint heisst übersetzt Kliff) zu sehen. Mit dabei waren auch noch Hildur, Hjölli und die beiden Kinder.

Hætt að vinna!

Jæja, þá er ég hætt að vinna og sit hér á fyrsta frídeginum mínum með blendnar tilfinningar, því mig langar ekkert að hætta að vinna. Hefði alveg getað verið viku lengur, en maður sveiflast allataf fram og til baka með þetta eftir því hversu vel hvíldur maður er.
Það er búið að vera steik í 3 vikur og ekkert eðlilega heitt en núna var rigningar vikan mikla að byrja, sem er bara ok. Peter er samt að vinna úti svo það er ekki eins gaman fyrir hann. Hann hættir að vinna á miðvikudaginn og er þá kominn í frí. Við ætlum að kíkja í nokkrar barnabúðir saman og að skipuleggja hérna heima hvernig við ætlum að hafa þetta þegar barnið kemur.

Hlynur og Lísa og strákarnir eru að fara til Mallorca á förstudaginn og eru þau svo yndisleg að lána okkur húsið sitt og bílinn á meðan þau eru í burtu. Við Peter förum því til Horsens um helgina í smá sumarfrí í ca. viku. Það verður gaman að getað kíkt aðeins á Danmörku og haft það kósi á Jótlandi.

Síðasti vinnudagurinn minn var á föstudaginn og var ég búin að baka risa gulrótarköku sem ég fór með í vinnuna. Á daglega morgunfundinum afhenti ég svo vinnufélögunum dós með Íslensku fjallalofti í því ég var oft að drepast úr hita og loftleysi í vinnunni. Það voru allir mjög kátir með þetta. Dagurinn átti bara að fara í að ganga frá lausum endum og svona en það kom upp smá neyðarástand og var ég og einn sem vinnur með mér bara í stress kasti að redda því máli. Við vorum að keppast við tímann í Thailandi og Japan því þar var að koma kvöld og við þurftum að græja ýmislegt. Ég bræddi agentinn okkar í Thailandi með því að tala smá Tahilesnku við hann og þá var hann bara voða happy að vinna 2 tímum lengur á föstudegi fyrir okkur. Þetta mál endaði rosa vel og gaman að hætta með látum. Hópurinn minn (8 manns) var búinn að ákveða að fara út að borða saman til þess að kveðja mig og strax eftir vinnu fórum við á voða fínann stað við höfnina í drykki. Svo var farið á frábærann Argentískann stað þar sem koktielar og rándýr vín voru látið fjúka allt kvöldið. Ég fékk að vera með og fékk mér áfengislausa kokoteila. Hópstjórinn minn hún Alison frá UK er svo frábær að hún græjaði að kvöldið væri í boði fyrirtækisins, svo ekki var það verra. Vinnufélagar mínir eru bara frábært fólk og allir voru á bömmer yfir að ég væri að hætta og ég sjálf auðvitað líka. Þau leystu mig út með gjöfum og ég var alveg í sjokki yfir þessu. Þau gáfu barninu samfellu með maersk logoinu sem er stjarna og þar sendur á ,,born under a lucky star" og mjög sætann bangsa. Mér gáfu þau tösku og seðlaveski og voru svo öll búin að skrifa til mín á kort. Ég var alveg orðlaus yfir þessu. Um miðnætti hjóluðum við öll á Nyhavn og fórum á bát þar sem er bar og vorum þar til 2 umnóttina. Þá tók ég leigara heim með hjólið. oh, ég sakna vinnunnar minnar svo mikið, en það breytist vonandi fljótt.

Nú er málið að fara í sund á hverjum degi og að hugsa um sjálfa mig og hafa orku til þess. Þannig að nú er ég farin í sundið.
Skellti inn myndum af vinnufélögum mínum. Á fyrstu myndinni erum við öll saman, svo ég og Alison bossinn minn, Claus og Thomas vitleysingjarnir mínir, ég og Claus og svo Berit og Alison í byrjun kvöldsins.

Bitin og bólgin

Sit hérna heima með löppina uppi á stól vafða í ís, allir gluggar og hurðar eru opin út á gátt og ég er með viftuna mína á fullum krafti beint fyrir framan mig.
Það er sem sagt 30 stiga hiti, sól og blár himinn og ég er að kafna. Stefni á að færa mig út í garð hvað á hverju.
Á laugardagskvöldið vorum við boðin í grill hjá Soffíu og Árna og það var glæsi veisla eins og alltaf hjá þeim. Þar voru líka vinafólk þeirra sem að maður að sjálfsögðu kannaðist við frá litla íslandi. Nú er að koma flugutíð í Dk og var ég stungin í fótinn þetta kvöld á milli iljar og ökkla eða hvernig sem maður á að lýsa þessu. Ég fann mikið fyrir stungunni og aðeins eftir á en svo pældum við ekkert meira í því og hjóluðum heim um miðnætti.
Daginn eftir var ég stokkbólgin og alveg að drepast í löppinni og á sunnudagskvöldið hringdi ég á læknavaktina. Mér var ráðlagt að taka ofnæmistöflur og kæla. Í gær fór ég svo frekar kvalin í vinnuna og alltaf þrengdist skórinn minn meira og meira. Löppin var eldrauð, þrútin og heit og ég var alveg 40 mín að hjóla heim. Sem betur fer var ég á hjóli því ég gat varla labbað. Í gærkvöldi var ég svo bara alveg búin á því og fór bara að sofa, hafði ekki kraft í að fara á slysó eða eithvað. Í morgun hringdi ég í lækninn minn og viti menn, stofan er lokuð í 2 vikur! Ég tók mig til fyrir vinnuna, að drepast i löppinni og hún orðin mjög ljót. Þá gróf ég upp eitthvað númer hjá lækni og fékk tíma á stundunni, ég hjólaði þangað og lét kíkja á þetta. Læknirinn sagði að þetta væri ekki falleg sjón, en hún héldi að eitrunin væri að fara að ganga til baka og ég ætti að hvíla fótinn, en ætti að koma strax aftur ef að það færi að myndast rönd upp með fætinum. Ég hringdi í Peter og sagði honum að ég væri að fara að hjóla í vinnuna og hann bara harðbannaði mér að fara. Og ég var eiginlega smmála honum en nenni bara ekki að vera heima!! En ég veit að ég yrði að drepast eftir vinnu í löppinni svo að ég var góð stelpa og fór beina leið heim með fílafótinn minn. Sem betur fer er ég ekki með neinn bjúg, því þá væri löppin sprungin! Svona er nú það.
æEg set in nokkrar myndir frá ferð Peters til Tux. Kv. Linda fílafótur og bumbubúi.

Deutsch,deutsch,deutsch

Nach langer Pause hab ich mich entschlossen wieder mit dem bloggen anzufangen. Hurra!!!!
Wie ja wahrscheinlich alle schon wissen sind wir nach Kopenhagen gezogen um ein bisschen die Schulbank zu drücken. Aber eine Woche vor unserer Abreise haben wir erfahren, dass Nachwuchs auf dem Weg ist. Nochmals Hurra!!!! Und jetzt sind wir schon in Woche 33. Also knapp 2 Monate und dann fängt der ernst des Lebens an. UFFF!!!
Linda arbeitet noch für eine Woche bei A.P. Möller (Mærsk) als Crew Assistant. Sie hält sich dadurch auch ein bisschen fit, denn sie muss jeden tag 7km in die arbeit und 7 wieder nachhause radeln.
Ich hab das erste Semester in meinem Studium (Constructing architect) im Juni fertig gemacht. Unterrichtet wird auf englisch. Ich bin bis jetzt der erste Österreicher der die "Copenhagen technical academy" besucht. Ansonsten kommen die Studenten von überall her. In meiner 5 Mann Gruppe war einer von Uganda, ein Iraker, eine aus Nepal, ein Däne und ich. Bei so einer Mischung sind schon mal kulturelle unterschiede zum Problem geworden. Fürs nächste Semester hab ich mir schon eine neue Gruppe gesucht, ein Neuseeländer (er ist vor einer Woche Vater geworden) eine Dänin (sie wird zu Weihnachten Mutter) und ich. Da kommen sicher andere Probleme ans Tageslicht.
Zur Zeit arbeite ich als Zimmerer bei einer isländischen Firma wo nur isländer arbeiten und natürlich ich. Dann versteht man wenigstens etwas, denn mit dem dänisch hab ich es noch nicht so.
Vor 2 Wochen bin ich nach Österreich gefahren da mein Opa am 10.07.08 verstorben ist. Er ist 90 Jahre alt geworden und war für 59 Jahre verheiratet.
Für mich war es ja wieder mal Zeit nach Tux zu fahren da ich schon fast eineinhalb Jahre nicht mehr dort war. Und durch das Begräbnis hat man viele Verwandte und Freunde getroffen, wie zum Beispiel Oma und Opa aus Oberlienz, den Onkel Sepp aus Kals und natürlich meinen kleinen Neffen Ferdinant Robert der gerade 3 Monate alt geworden ist.
Jetzt ist es aber genug fürs erste mal, bis bald.

Hildur og Tinna í heimsókn.

Hildur og Tinna voru í stuði hjá okkur alla vikuna. Við grilluðum úti í garði hjá okkur eitt kvöldið, fórum í dýragarðinn og Hildur og Hjölli komu til okkar með hana Arndísi sína og stelpurnar gátu fíflast saman.
HIldur mín, diskurinn er á leiðinni.
Er farin út, Það er 28 stiga hit og sól....alveg óskaveður óléttu konunnar.

Upptekin.is

Rosa fín þýska hjá hjá þér Anna Svava mín! Gaman að einhver sé að kíkja hér við.
Ég er bara búin að vera upptekin.is og er núna að safna saman smá hvíld, þvo þvott, og taka til og Peter líka. Síðastliðnar vikur hafa bara ekki verið eðlilegar. Það er alltaf brjálað í vinnunni og er ég nokkuð óþekk og kem mér stundum ekki heim sem er alls ekki gott því ég verð að fara að slaka meira á. Læknirinn spurði í síðustu viku hvort að ég gæti ekki lagt mig seinnipartinn...já einmitt. Fer ekki að leggja mig þegar ég kem heim um 18 - 19, þá get ég ekkert sofnað á kvödin. En nú fer að líða að því að ég hætti að vinna. Ég var ekkert á því í síðustu viku og spurði hvort að það væri þörf fyrr mig kannski hálfann daginn fyrstu vikuna í ágúst. Það voru allir mjög glaðir með það og ég má bara láta vita í næstu viku ef að ég vil vera lengur eða ekki. Þá má ég líka ráða hversu lengi ég vil vinna á daginn ofl. Eins og mér líður í dag og í gær nenni ég eiginlega ekki meir. en það lagast örugglega um leið og ég næ mér á strik aftur. En ég sé til.

Hildur og Tinna voru hjá okkur í viku og ég var mjög fegin að hafa þær þear Peter fór til Tux. Takk fyrir komuna elskurnar okkar. Það tala allir um hvað myndin hennar Tinnu er flott.
Peter átti góða viku heima hjá sér, enda alveg kominn tíminn til að hann fari að láta sjá sig þarna niður frá. Afi hans var jarðaður á mánudeginum, en öll helgin fór í undirbúning og bænir. Það er mjög sérstkt hvernig þetta fer fram. Afi hans var í kistunni heima hjá Peter þar til að hann var jarðaður og það koma múgur og margmenni á hverjum degi til þess að biðja og votta samúð sína. Þannig að það var fullt prógramm í þessu.
Peter var líka að hitta litla frænda sinn í fyrsta skiptið og fékk smá æfingu í að skipta um bleiju, gefa pela og að ærslast í honum. Hann var líka duglegur að fara í fjallahlaup, gönguferðir, fótboltaæfingu, djamma með vinum sínum og að versla sma barnavörur með mömmu sinni. Sem sagt bara mjg góður tími.

Harpa og Dóri vinafólk okkar var svo eina viku í Köben og bjuggu þau hjá Hildi og Hjölla með lita 5 mánaða strákinn sinn, hann Víglund HInrik sem er bara draumur í dós. Það heyrist ekki múkk í barninu og er ekki með neitt vesen! Pant fá svoleiðis ;)
Síðastliðna viku hef ég sem segt farið beint eftir vinnu að hitta þau öll og var aldrei komin heim fyrr en seint og síðar meir og alltaf var ég að vinna lengur líka. Um helgina vorum við með þeim öllum stundum og var þetta aldeilis frábær tími hjá okkur. Á sunnudagnn leigðum við bíl og keyrðum öll til Mön. Þar fórum við að Möns Klint sem eru hvítir klettar og minna helst á Grikkland frekar en DK. Þar löbbuðum við um og komumst að því að það var bara hægt að fara upp eða niður til að upplifa þetta fyrir bæri. Við byrjuðum á því að fara upp fullt af tröppum og svoleiðis en þaðan sá maður ekki mikið. Svo að þa´var ákveðið að fara niður á ströndina. Það voru bara tröppur þangað niður og voru þær 994! Ég skellti mér niður og eftir 10 - 15 mín tröppugang var ég ekkert sérlega spennt fyrir uppleiðinni. En þetta gekk allt saman vel og ég naut örrugglega góðs af öllum fjallgöngunum á síðasta ári. Daginn eftir voru allir að drepast úr harðsperrum.

Núna er markmiðið að taka því rólega eftir vinnu og ná að hvíla mig svolítið. Peter er farinn að vinna aftur á fullu og er bara í góðum málum. Ég var nú búin að skella inn myndum um daginn, en þær hurfu. Kannski næ ég að setja nokkrar núna.
Hilsen

Deutsch

Hier wird der Peter bald auch auf deutsch schreiben, fuer freunde und familie in Österrreich. Was sagst du dazu Sepp?
Also bis zum naechsten mal.
Linda

Peter er í Austurríki

Á miðvikudagskvöldið fengum við símtal að afi hans Peters væri orðinn ansi slappur og ætti ekki mikið eftir. Við ákváðum að leita strax að flugi f. Peter. Hann er ekki búinn að fara heim til sín í 15 mánuði og margt svosem búið að ganga á undanfarið heima hjá honum. Á fimmtudaginn fórum við bæði i vinnuna og Peter var bara í símanum á milli mín og Austurríkis þar sem allir voru að vinna í því að finna flug, en Það er mjög dýrt að komast þarna niðureftir og þetta var frekar vonlaust. Ég fékk svo miða í gegnum vinnuna mína, bókaði og borgaði hann. Þá var það frágengið og allir fegnir að Peter gæti farið og hitt alla strax morguninn eftir. En því miður náði hann ekki að hitta afa sinn því hann lést svo á fimmtudaginn rétt eftir að flugið hafði verið borgað. Peter er sem sagt farinn til Tux í viku, sem er alveg frábært og nauðsynlegt finnst mér. Hann getur tekið þátt í að kveðja afa sinn sem hann er alinn upp með og hefur búið undir sama þaki og hann alla ævi. Afi hans hét Gottlieb Erler.

Hildur og Tinna eru hjá mér fram á þriðjudag og er ég mjög fegin að hafa þær hérna. Ég er náttúrulega búin að vera að vinna alla daga og lítið getað gert með þeim en við ætlum að eiga góða helgi saman og gera margt skemmtilegt. Þær eru góðir gestir, Hildur er búin að elda handa okkur grænmetissúpu og kaupa surprise Floedebollur handa ólettur gellunni. Tinna Rut sæta sér um að halda tískusýningar á fötunum sem hún er búin að kaupa sér, svo tekur hún okkur í smá snyrtingu og hárgreiðslu. Í gær teiknaði hún svo frábæra mynd af okkur Peter og litla barninu sem hún kalla krúsímúsí. Voða sæt.

Það er rosalega mikið að gera hjá mér í vinnunni og ég er stundum bara búin á því eftir daginn. Ég þarf að hafa mig alla við að slökkva á tölvunni og fara heim á réttum tíma. Stundum reka yndislegur vinnufélagarnir mig heim. Ég á eftir að sakna þeirra allra mjög mikið og finnst mér alveg hrikalega leiðinlegt að vera að hætta þarna. en ég ætla að vinna til 1. ágúst. Ég ferðast um á hjólinu eins og áður og finnst það frábært til að fá smá púst fyrir og eftir vinnudaginn. Ofnæmið er eiginlega alveg farið og get ég ekki lýst hamingju minni yfir því. Þvílíkur léttir.

Knús og kram til allra þarna úti.